Archief voor april 2014

woensdag 30 april 2014 

 

 

een kuiken
helemaal alleen

‘Piep, piep!’

hij roept zijn vriendje
en die roept zijn vriendje
en die roept ook zijn vriendje
en die roept weer zijn vriendje
en die zijn vriendje

‘Piep, piep!”
‘Piep, piep!!
‘PIEP, PIEP!!!’
‘Sssst!’

stilte…

zondag 13 april 2014 

 

Zelf ontferm ik me over het maken van de kudde wilde dieren. Met de giraffes en de zebra’s heb ik al enige ervaring, dus die maak ik best geroutineerd. Alleen de streepjes van de zebra’s kosten wat meer tijd, die teken ik met een fijne marker. De olifanten hebben wat meer silk clay nodig met hun volslanke lijven. Terwijl ik met een giraffe bezig ben, bedenk ik dat ik op deze manier ook een struisvogel kan maken. Ook zo’n lange nek en een klein kopje. Alleen natuurlijk maar twéé poten! 😉 Aan weerskanten van het lijf  plak ik een vleugel en steek daar veertjes in. Nog wat veren in zijn kontje, aan zijn kop een snavel, bolle oogjes en tot slot een guitig veertje. Aaah, nét echt! :)

Zou ik ook een leeuw kunnen maken? Ik peins er een poosje over en maak een schetsje. Hm, moet te doen zijn. Ik maak een lijf van piepschuim bolletjes die ik aan ijzerdraad rijg. Wanneer ik het met silk clay bekleed, zie ik dat het lijf te lang is, er moet een stukje tussen uit. Nu de klei nog niet droog is, vil ik het leeuwenlijfje en haal er een bolletje uit. Ja, nu is de verhouding veel beter. Ik maak er een staartje aan en bekijk plaatjes van leeuwen. Hoe doe ik dat nu met die manen? Ik meng verschillende bruinen en maak er plakjes van, die ik aan het hoofd bevestig. Dan knip ik ze in, tot er haren ontstaan. En warempel, het lijkt een leeuw te worden!

Dan heb ik de veestapel klaar: vier giraffes, drie zebra’s, twee olifanten, twee struisvogels en een leeuw. De kast is vol en ik mail Margriet dat de bestelling klaar is. We spreken af wanneer zij ze komt ophalen. Gelukkig vindt Margriet ze ook heel leuk. Ze passen met z’n allen in een doos en dan reizen ze mee naar Hattem.

De kast is kaal en leeg zonder de vrolijke toom kuikens en kudde beesten. Zal ik er nog wat meer maken? Ach, het is bijna Pasen, misschien ga ik weer iets anders bedenken!

 

donderdag 10 april 2014 

Kuikens van gevilte wol

Zal ik in de kerstvakantie weer kunnen schilderen? Nee, ik ben nog te druk in mijn hoofd. Te druk op het werk, te druk ernaast… Ik kan me niet concentreren, het is niet anders. Dan nog maar weer knutselen? Alvast iets voor de naderende lente?

Ik snuffel weer wat rond op internet en ben op slag verliefd op vrolijke kuikens van foam clay. Ik koop de benodigde materialen en begin. Wat een leuk werk, ik word er gewoon vrolijk van als de kuikens uit mijn handen ontstaan.

Ook maak ik kuikens van piepschuim ballen bekleed met gevilte wol. Ook die zien er heel gezellig uit.

Ada en Aad hebben nog wat ruimte in hun etalage, ik mag de kuikens daar neer zetten. Misschien komen er enthousiaste toeristen langs, die de kuikens willen kopen!

Ik stuur een mail naar mijn vroegere klasgenoten van 5M en doe er voor de gezelligheid een foto van de kuikens bij. Met de mededeling dat ik ze verkoop voor St. Pemama’s. Direct mailt Margriet terug

dat zij ze wel wil kopen. Ik heb er 7, dus vraag ik haar hoeveel ze er wil.  ‘Doe maar voor € 100,-‘ zegt ze. Ik moet even slikken, dat zijn wel…eh… een heleboel kuikens. Ik vermeld heel slim dat ik ook zebra’s en giraffes van silk clay maak en doe er een foto bij. ‘Schattig! Doe ook maar voor € 100,-‘ Wauw, dat is maar liefst € 200,- voor het schooltje!

Maar ja, het wordt nog wel even aanpoten om de hele bestelling bij elkaar te knutselen. Elk vrij moment ben ik bezig. Gelukkig komt Rianne me een avondje helpen. En ook Nine knutselt een middagje mee. Zo groeit het ‘kippenhok’ gestaag 😉

jolige kuikens van foam clay

Alle kuikens op de kast

donderdag 10 april 2014 

Engeltje van ijsstokjes

Met Kees in onze kraam

Na de expositie schilder ik een heel lange tijd niet. Eerst is er de jaarovergang op het werk die me in beslag neemt. Dan is er de zomervakantie die voorbij lijkt te vliegen. Ik begin wel aan het schilderij voor Yvonne (een landschap in de stijl van Monet), maar het wil niet vlotten. Het kriebelt niet in me, ik word niet blij van het schilderen, wat is er toch? Heb ik misschien een ‘schilders block’ als dat bestaat? Misschien moet ik even iets heel anders gaan doen.

De bodem van de schatkist van St. Pemama’s komt in zicht, tijd voor een nieuwe impuls. Op 8 december is er een kerstfair in Erichem. Het lijkt me leuk om dan een kraam te vullen met (kerst)knutsels van kosteloos materiaal. En die dan natuurlijk te gaan verkopen voor het schooltje!

In Afrika zie je heel veel hergebruik van materialen. Daardoor geïnspireerd zoek ik op internet naar niet te bewerkelijke knutsels die je van wc rolletjes, eierdoosjes, glazen potten e.d. kunt maken.

Buurvrouw Corrie en buurman Kees gaan me helpen. En Japke. En Nine. En Rianne en Marijke. En Walter. Heel veel lieve mensen brengen materialen waar we een hele voorraad spullen mee kunnen maken. Dan horen we dat er op 29 november een Midwinterfair in Buren is. Ik mag een tafel in de kerk met onze mooie knutsels vullen en Kees gaat me helpen ze te verkopen. We verkopen heel aardig!

Maar dat houdt wel in dat we weer spulletjes bij moeten maken voor de kerstmarkt. We knutselen weer verder en ook in Erichem gaan de zaken goed! Op beide markten samen verkopen Kees en ik voor zo’n € 500,-. Een leuk bedrag voor St. Pemama’s!

Met Kees in onze kraam op de kerstmarkt