Archief voor november 2012

zaterdag 17 november 2012 

Al een hele tijd wil ik Justine, een Afrikaanse vriendin van Jorrit, schilderen. Ik vraag haar of ze een foto van zichzelf heeft in Afrikaanse kledij. Die heeft ze niet, maar ze denkt dat Jorrit nog wel een mooie foto van haar heeft. O ja, wel honderd. Hij kiest er drie uit en print die voor mij. Alle drie heel erg mooi, inderdaad, ik kan bijna niet kiezen. Omdat ik nog maar één doek heb, vierkant 40 x 40, kies ik een foto die ik vierkant kan maken. Niet de makkelijkste foto, blijkt als ik begin…

Ik neem een dag vrij om te schilderen. Ik sta vroeg op en begin vol frisse moed.  Maar mijn hoofd zit nog ‘vol werk’,  ik heb een onthoofde Justinebeetje moeite me te concentreren.  De achtergrond maak ik grijs, met een beetje lichtbruine en roze accenten. Het schetsen gaat goed. Haar houding kan ik aardig goed treffen. Maar wanneer ik haar geschilderd heb, klopt er iets in haar gezicht helemaal niet. Ik kan op de foto niet goed zien waar het haar stopt en de schaduw begint… Aan het eind van de middag is Jorrit verbaasd dat ik al zo ver ben. Ik roep meteen dat het helemáál niet lijkt. Maar hij vindt dat er heel veel wel goed is. Alleen iets klopt er niet… Maar wát?

Ik kijk er een paar dagen naar en dan pak ik een grote penseel en grijze verf en schilder het hoofd weg. Dan staat ze een paar dagen onthoofd in de keuken. ‘Heel apart,’ vindt Jorrit. ‘Niets meer aan doen!’ zegt Walter.

Kerstvakantie:  ik neem een paar dagen de tijd om te schilderen. Lekker muziekje op de achtergrond, pot thee binnen handbereik. Het hoofd lukt nu een stuk beter en ik ben er blij mee. Maar nu wordt de mond een struikelblok. Ik schilder die weer weg en begin opnieuw. Maar het blijft tobben…

‘Ik vind hem niet eens zo gek, hij lijkt best aardig,’  zegt Jorrit. Maar dat is me niet goed genoeg. Ik zet het schilderij op de kachel, kan ik er vaak naar kijken. Het lastige is dat ik wel weet wat er niet goed is, maar ik krijg het gewoon niet voor elkaar…

Kopie van justine e.d. 016