Archief voor december 2010

donderdag 30 december 2010 

‘De Utrechtse fotografe Ilvy Njiokiktjien reisde in zeven maanden van het Zuid-Afrikaanse Kaapstad naar de Nederlandse Domstad en won met de foto’s van deze reis twee prestigieuze prijzen. Van september 2007 tot april 2008 trok Njiokiktjien (1984) in een twintig jaar oude LandCruiser door twintig landen en legde in totaal zo’n 30.000 kilometer af. Ze legde de reis van Kaapstad tot Domstad fotografisch vast.’     (e-zine met exposure Fotografie[.]nl)

de foto van IlvyIn december 2008 bezoek ik met Jorrit de tentoonstelling van zijn ‘buurvrouw’ Ilvy in het stadhuis van Utrecht.

Ik ben heel erg onder de indruk van al haar foto’s, maar bij één sta ik een hele tijd stil te kijken. Dat is een foto van de Kilimanjaro in Tanzania. Ik word geraakt door de kleuren, het majestueuze van de prachtige berg, de eenvoud van de donkere, bijna silhouetachtige voorgrond en de uitnodigende warmte van het kleine huisje.

Lang suddert het beeld in mijn hoofd rond. Tot ik ineens bedenk: ‘Misschien kan ik het wel gaan schilderen!’

Jorrit wil de bewuste foto wel aan Ilvy vragen. Maar het duurt al met al tot november 2010 tot ik de foto krijg. Ik maak hem meteen tot achtergrond van mijn bureaublad. En zodoende zie ik hem heel vaak. Ik vraag Ilvy of zij het goed vindt dat ik de foto ga schilderen. Ze mailt:

‘Natuurlijk vind ik het goed als jij de bergfoto naschildert, leuk juist! Mijn moeder is ook aan de slag gegaan met schilderen en is druk in de weer met 1 van mijn foto’s :-) Heel leuk om ze zo af en toe nog eens terug te zien! De foto is gemaakt aan de voet van de Kilimanjaro in Tanzania. Het is dus de Kilimanjaro, door de lokale bevolking vaak Kili genoemd.’
 
Dan is het wachten op de kerstvakantie, de eerste mogelijkheid om weer even heerlijk te schilderen. Walter heeft ook vakantie, maar wanneer hij een dag tussendoor gaat werken, zet ik een groot doek op de ezel en begin…
Ik heb de foto zo vaak bekeken, ik kan hem bijna ‘dromen’. Ik weet precies welke kleuren ik nodig heb en eenIlvy 2 paar uur later staat hij erop. Hidde voorziet mij van thee en biedt aan te zullen koken. Na zijn werk komt Walter de trap op en zegt halverwege ‘Zo, dat is stoer!’ Ik wil net beginnen om uit te leggen dat de verhoudingen niet helemaal kloppen met de foto. Maar als ik de trap tot halverweg afdaal en ook kijk, weet ik weer dat ik niet de foto moet willen naschilderen, maar de sfeer. Hij is mooi. En hij ontroert me, net als de foto. Ja, het wordt wat!
Ik maak er een foto van en die stuur ik naar Jorrit, in Zambia. Telkens als ik boven ben, moet ik even kijken. Heel raar, ik ben er van te voren zo mee bezig geweest, dat ik het bijna niet kan bevatten dat hij na een uur of vijf (inclusief droogtijd) al klaar is… Dan neem ik me voor om hem nog te gaan ‘fine-tunen’ met verschillende structuren. Maar dit is het resultaat tot nu toe…